Charlie : O, bir çatlak. Piknikte, bir tek sandviçler eksik. Hiçbir neden yokken, ormanda kafamı patlatmayı denedi. Fısıltılar duyduğunu söyledi. Bu, çok anlamsız Claire. Fısıltılar!
Claire : Ethan, beni kaçırdığında, onların geri döneceğini biliyordum. Ama, ellerinden kaçtım.
Charlie : Bebeğin, neden hala bir adı yok?
(Claire, Aaron’u alnından öper.)
Sayid : O kravatı, nereden aldın?
Sawyer : Sahilin aşağısında duran giysi yığının arasından. Aman Tanrım, ne sıcak bir gün!
(Flashback (geçmişe dönüş) başlar. Sayid, havaalanında alışveriş mağazasında, kravatlara bakmaktadır. Mağaza görevlisi, Charlotte da oradadır.)
Charlotte : Sarı renkte bir kravatı alır ve en beğendiğinin bu kravat olduğunu, ama beğendiklerinin arasında bir de mavi kravat olduğunu söyler. Bunlardan birisinin , mükemmel olacağını belirtir.
Sayid : Sanırım.
Charlotte : Ne için alacaksınız?
Sayid : Onu… Ben, bir kadını görmek için gidiyorum…
Charlotte : Güzel, en beğendiğiniz renk hangisi?
Sayid : Bilmiyorum…
Charlotte : Tutucu birisi midir? Yoksa, modayı yakından takip eder mi?
Sayid : Birbirimizi görmemizden bu yana, uzun zaman geçti.
Charlotte : Bu konuda endişelenmeyin. Kravatı pek umursamayacaktır.
Sayid : Öyleyse, benim için bir tane seçebilir misiniz?
Charlotte : Sarı kravatın hoş olacağını düşünüyorum.
Sayid : (Sarı kravatı alır ve ödeme yapmak üzere kasaya doğru giderler.)
Charlotte : Onun, adı nedir?
Sayid : Nadia… (Dışarıda, iki polis beklemektedir, içeri girerler.)
Charlotte : Nadia…Çok güzel bir isim.
Polis : Beyefendi, ana salonda, sahipsiz bir çanta bıraktınız mı?
Sayid : Hayır, birisine, çantaya göz kulak olmasını söyledim…
Polis : Bizimle gelmeniz gerekli! (Sayid’i, dışarı çıkarırlar.)
Sayid : Tamam…Gidelim!
Oldukça tedirgin olan Claire, havaalanında, kafeteryada oturmaktadır. Kahve bardağındaki, küçük plastik kapağı açmaya çalışmaktadır, sonunda açar. Arkasında bir adam durmaktadır, uçağın pilotu; döner ve onunla konuşur.
Pilot : Selam, sakin ol. Uçakta, her zaman hamile kadınlar görüyorum, bu ilk olmayacak. Nereye gidiyorsun?
Claire : Ahh, Los Angeles.
Pilot : Evet, Oceanic 815. Benim, uçağım, şanslısın. Yolculuğun sakin geçmesi için ekstra çaba göstereceğim. Nasıl olur?
Claire : Tamam.
Pilot : Yalnız uçuyorsun…Pardon, çizgiyi aştım. Bilirsin, harika bir uçuş olacak.
Claire : Ben, şey…Bebeğimi vereceğim aile, Los Angeles’ta.
Pilot : Daha yakında olan birilerini bulamadın mı?
Claire : Aslında, biraz can sıkıcı bir durum. Ben, bir medyumla tanıştım ve biliyorum, kulağa delice geliyor ama ona, bebeğimi vereceğimi söylediğim zaman, bilmesi mümkün olmayan bazı şeyleri bildi.
Pilot : Evet.
Claire : Önce, bebeğimi benim büyütmem gerektiğini söylemişti ve sonra o, neden bilmiyorum ama fikrini değiştirdi ve Los Angeles’taki bu aileyi söyledi, şu anda bebeğimi verebileceğim tek aile onlar.
Pilot : Yoksa ne?
Claire : Bilmiyorum, kötü şeyler olabilir. Kötü… Teşekkür ederim.
Pilot : Bunu yapmak istediğine emin misin?
Claire : Bilirsiniz, hormonlarım alt üst durumda. Benim bir çılgın/kaçık olduğumu düşüneceksiniz.
Pilot : Bak, annem ve babam, ben on yaşındayken ayrıldılar. Boşanmadan sonra annem, depresyona girdi ve bir falcıya gitti. Falcıya 400 dolar ödedi ve falcı ona, iyileşeceğini ve ismi R ile başlayan, uzun saçlı bir adamla evleneceğini söyledi. Annem de, Roger’ı beklemeye başladı.
Claire : Ne oldu peki?
Pilot : Bir bilgisayar programcısı olan, erkek arkadaşı Bernard’dan ayrıldı, kötü bir dönem geçirdi ama sonra Bernard, şirketini 39 milyon dolara sattı. Annem, hala Roger ile tanışmak için bekliyor. Medyumlar, sadece hokkabazdır, Vegas’ta işe yaramak için yetersizdirler. Ve, öyle olduğunu hissetmesen bile, daima başka bir seçeneğin daha vardır.
Claire : Teşekkürler.
Pilot : Rica ederim. Şimdi, izin verirsen, hazırlamam gereken bir uçak var ve yolculuğun sakin geçmesi için ekstra çaba göstereceğime dair, çılgın bir kadına söz verdim.
Claire : Hoşça kal.
Pilot : Hoşça kal.
(Sawyer, bağlı olan Jin’i, kampa getirir.)
Sawyer : Biliyorum, eninde sonunda susayacaksın. Büyük hata, Kato! (Jin’i iter.)
Jin : (Korece konuşur.)
Sawyer : Bu da neydi böyle? Bir şey söylemeyi mi denedin, el feneri? (Jin, sesini çıkarmaz.) Evet, ben de öyle düşünmüştüm!
.Sezon 21. Bölüm “The Greater Good” Bölümü’nden Silinen Sahne ve Michael, Sayid ve Hurley Arasındaki Diyaloğun Çevirisi
( Michael ve Hurley, Boone’un cenaze töreninin ardından, Sayid ile konuşmaktadır.)
Michael : Hey, neler olduğunu bize söyleyecek misin?
Sayid : Jack, çok yorgun. Boone’a, kan verdiği için zayıf düştü.
Michael : Bu, Locke’a neden saldırdığını açıklamıyor.
Sayid : Bu, onların sorunu. Beni ilgilendirmez. (Sayid, oradan uzaklaşır.)
Hurley : Tamam, ben endişeleniyorum. Jack, onu kaybedecek ahbap. Unutma, Jack, çantanın anahtarını boynunda taşıyor. Biliyorsun, silahların içinde olduğu çanta…
Sayid : Bunu, neden bana söylüyorsun? Yapılması gereken bir şey olduğunu düşünüyorsan, yap!
(Sayid, oradan ayrılır. Flashback (geçmişe dönüş)’de, bir ses duyulur ve ses, havaalanındaki ilk flashback sahnesinde olduğu gibi içeriden gelen-havaalanında yapılan anons sesi gibidir.)
