Lost | Yüz Sekiz | Lost Fan | Lost Forum | Lost Blog | Lost Dizisi

Türkçesi:

CHRISTIAN: Gel buraya, haydi.Haydi.Akıllı oğlum.Haydi.Buraya gel.Akıllı oğlum.Evet.Dinle.Gidip oğlumu bulmanı istiyorum.Orada,
şu bambu ormanında.Baygın.Gidip O’nu uyandırmanı istiyorum.Tamam mı?

CHRISTIAN: Yapması gereken işler var.

[Jack gözlerini açar(pilot-birinci sezon ilk bölüm ilk sahneden itibaren)vincent’ı görür,vincent oradan koşarak geçer…]

Türkçesi:

Zarf

[alarm çalar,kekler yanmıştır,Juliet’in elleri yanar.amelie gelir…]

JULIET: İyiyim.Gerçekten iyiyim.Sadece herkes gelmeden,burayı temizlemeliyim.Teşekkürler.

AMELIA: O, değil mi?

JULIET: Ne?Kim?

AMELIA: Ben.Bugün O’nu davet ettin mi?

JULIET: İşler garipleşti.

AMELIA: Sonunda sana karşı hislerini söyledimi?

JULIET: Hiç bir şey söylemedi,sadece…işler biraz karmaşık.Tamam mı?

AMELIA: Karmaşık, seni ağlatmaz?

JULIET: Elimi yaktım.

AMELIA: Bu da seni ağlatmaz.Ne oldu Julie?

JULIET: Bence…Bence başımız büyük belâda.

AMELIA: Öyle mi?

JULIET: Eğer sana bir şey gösterirsem,kimseye söylemeyeceğine
söz verir misin?Yemin eder misin? Hiç kimseye…

[Amelia kafasını sallayarak onaylar…Juliet çekmeceyi açıp içinden röntgen zarfını çıkarır…zarfı açacağı sırada kapı çalınır…]

Türkçesi:

JİN, GOLF SAHASINDA ÖFKE NÖBETİ GEÇİRİYOR.

HURLEY: Pekala, Jin.Bu topu sokarsan, kazanıyorsun.

MICHAEL: Söylediğini anlamıyor.

HURLEY: Hissedebiliyor, dostum…Hissedebiliyor.

[Jin ıskalar.]

MICHAEL: Evet!

HURLEY [Michael’a]: İşte bu!Tebrikler, dostum. [Jin’e] Üzülme, Jin.Gelecek sefer sen kazanırsın..

[Jin haykırarak(Korece)]

JIN : Neden???Neden şu kahrolası topu deliğe sokamıyorum???

MICHAEL: Dert etme, dostum. Sadece bir oyun.

JIN : Kes sesini!Sakın bana acıma!Tek istediğim, bir tek şeyin yolunda gitmesiydi.

HURLEY: Sen… Bir şey mi söylemek istiyorsun?

JIN : Sen hiç konuşma!Hiç konuşma!Hem Michael’a hem de Hurley’e nasıl kaybediyorum ben?

HURLEY: Sanırım arada bir yerde ismimiz geçti.

JIN : Bu rezalet adadan nefret ediyorum!Neden kimse beni anlamıyor?Tek istediğim, bir an olsun mutlu olmaktı!Neden? Neden mutlu olamıyorum?Bu saçma oyunu kim icat etti?Seni rezil top! Neden???

MICHAEL: Bir şeyler yapsak mı acaba?

JIN : Ne olur şu kelepçeyi çıkarın. Kafayı yiyeceğim!Hiç umrunuzda değilim, değil mi?Sakın bana acıyan gözlerle bakmayın!
Daha ufak sebeplerden ayağımın altına aldığım adamlar oldu!

HURLEY [Michael’e]: Karışma. Bırak içini döksün.

JIN : Seni rezil top!Neden deliğe girmedin?Seni rezil top!Neden? Neden? Neden?

HURLEY: Belki de, bir süreliğine golf oynamaya ara vermeliyiz.

JIN [oturur ve ağlayarak]: Çok yalnızım.Çok yalnızım.

Türkçesi:

Jack, Ethan İle Tanış.Ethan, Bu da Jack.

ETHAN: Doktor, siz oluyorsunuz.Doğru mu?

JACK: Evet.Ta kendisi.

ETHAN: İlaçların sizde toplandığını duydum. O yüzden bunlar, size gerekebilir.

JACK: Vaww

ETHAN: Büyük ikramiye,bu olsa gerek.Çantanın sahibi,evhamlı biri falan olmalı.

JACK: Nerede buldunuz ki?

ETHAN: Ormanın iç kısmında. Adım Ethan, laf açılmışken.

[El sıkışırlar.]

JACK: Jack.

ETHAN: Sağ ol, Jack.

JACK: Neden?

ETHAN: Her şeyi bir arada tutabilmen.İleri görüşlü olman.Uzun vadeli düşünmen.Demek istediğim çoğunluğun düşüncesi her an
birilerinin, bizi kurtarabileceği yönünde.

JACK: Ben, böyle düşünmüyor muyum?

ETHAN: Hayır. Akıllıca davranıyorsun.
Şurada duran kıza baktığında Karnındaki bebeğini burada dünyaya getirebileceğini göz önünde tutuyorsun.
Ben de böyle düşünürdüm.

JACK: Yalnız olmadığımı bilmek güzel.

ETHAN: [Gülerek] Yalnız olmadığına emin olabilirsin..

JACK: Doğum gerçekleşirse, yanımda bir asistanım olacağını biliyorum en azından.Kusura bakma. Asistan demek istemedim.

ETHAN: Sorun değil. Dert etme.Neyse. İlaçların işe yaramasına sevindim..

JACK: Tabii, teşekkürler.

ETHAN: Rica ederim.

[Ethan ayrılırken.]

ETHAN: Jack,…Eşim, doğum sırasında vefat etti. Bizim…Bebeğimiz de kurtulamadı.Neyse,…Yanıldığımızı ümit edelim de,
kurtarma gemileri çoktan yola çıkmış olsun.

JACK: Öyle ümit edelim.

Türkçesi:

Sıcak İklim Bunalımı

ARZT: Gözüm üzerinde.Sen de beni takiptesin. Hahahaha!

MICHAEL: Doktor Arzt. Doktor Arzt.Buyur.

ARZT: Yeah.

MICHAEL: Rüzgar, yarın hangi yönden esecek?

ARZT: Yarın…Bilemiyorum.

MICHAEL: Ne?

ARZT: Ben meteoroloji uzmanı değilim.Lisede fizik öğretmenliği yapıyorum.

MICHAEL: Mevsim rüzgarlarıyla ilgili anlattığım onca şey…

ARZT: Uydurdum hepsini.

MICHAEL: Uydurdum da, ne demek?

ARZT: Sırf, o salı hazır edip, bu kaya parçasından gitmeniz için söylemiştim ki hepimiz kurtulalım.

MICHAEL: Pekâlâ.Tamam, dert etme.Boş ver.

ARZT: Avustralyalı bir kadına aşık olmuştum.Onunla, İnternet’te tanıştım.Yaklaşık, bir yıl boyunca mesajlaştık.Tüm paramı biriktirdim.Uçakla Sydney’e geldim.Arkadaşım Nick’in fotoğrafını kullanmamalıydım. Evet, kabul. Hatalı olduğumu söyledim.
Özür de diledim.Aramızdakilerin daha derin olduğunu sandığım için sorun olmayacağını düşündüm.Aramızda gerçekten bir
bağ olduğuna inanmıştım.Sydney’e geldim işte.Görüştük. O kadar güzeldi ki…Bulabildiğim en güzel restorana götürdüm onu.Istakoz ısmarladık.Sırra kadem bastı.Masaya bir daha dönmedi.Istakoz siparişini iptal etmeme bile izin vermediler.

ARZT: En kötü kısmı bu değildi.En kötü kısmı…gezip tozabilirdim.Sydney’de yani.Bar sefası falan.Ben ne yaptım, peki? Oceanic Havayolları’nın 815 sefer sayılı, ilk uçuşuna yer ayırttım.

MICHAEL: Bak, ne diyeceğim? Tüm bu yaşadıklarına içim acıdı,gerçekten ama etrafına bir bak.Sahildeki herkesin, senin
anlattıklarına benzer bir hikayesi var.İçimizden biri bile burada olmayı ister miydi?

ARZT: Hayır.Kimse istemez tabii.Havanın durumu hakkında,yalan söylediğim için özür dilerim.

MICHAEL: Boş ver. Sal hazır zaten.Yola çıkıyoruz…Gidip yardım getireceğiz.

ARZT: Getirin! Getireceğinizi biliyorum!Geri döndüğünüzde, sahilde sizi selamlayan ilk kişi de ben olacağım.

MICHAEL: Oldu, dostum.

ARZT: Tamam

MICHAEL: İyi bak kendine.